هر کسی که گوش دارد می تواند بشنود ولی این به این معنی نیست که می تواند به درستی گوش کند.

برای گوش کردن ابزار دیگری لازم است، چیزی غیر از داشتن گوش!

برای گوش کردن باید درون شما سکوت، آرامش و صلح وجود داشته باشد. آنچه در پشت این گوشها قرار دارد، قلب است نه ذهن.

ذهن، شما را کر می کند. البته ممکن است واقعا کر نباشید ولی از آنچه می شنوید، چیزی را واقعا گوش نمی کنید. ذهن شما مثل یک اتاق مذاکره شلوغ و پرازدحام است. سعی کنید گاهی وقتها که در اتاق خود نشسته اید، در را ببندید و اجازه دهید هر چیزی که در ذهنتان می گذرد روی کاغذ بیاید. اصلا سعی نکنید نوشته های خود را اصلاح یا ویرایش کنید. چون قرار نیست آنها را به کسی نشان دهید. بنابر این فقط هر چیزی که به ذهنتان وارد می شود بنویسید.

 

وقتی به نوشته های خود نگاه می کنید، تعجب می کنید! همین شلوغی ذهن است که اجازه نمی دهد چیزی را گوش کنید. شما فقط شنونده هستید. از گوش کردن خبری نیست. گوش کردن نیاز به درونی ساکت دارد.